Ludzie w okresie później dorosłości, ale jeszcze nie starości, funkcjonują poznawczo niemal tak samo jak ludzie ze średniej dorosłości. Oznacza to że do 75. roku życia jesteśmy w stanie tak samo odbierać świat jeśli chodzi o zwykłe przetwarzanie informacji jak ludzie,którzy na przykład mają po 40 lat. nie zmienia się tutaj nic znacząco przez tak wiele lat. Dopiero po siedemdziesiątym piątym roku życia następuje znaczeń pogorszenie. Największe pogrożenie w funkcjonowaniu poznawczym następuje dopiero wtedy, kiedy zbliża się nasza naturalna śmierć organizmu. Na około pięć do siedmiu lat przed śmiercią zaczynamy czuć, że wyraźnie odstajemy od świata, że przerasta nas wszystko to, z czym przez całe życie obie radziliśmy. To wtedy właśnie potrzebujemy największej opieki ze strony naszej młodszej rodziny. Wtedy też zwiększa się wyraźnie ilość przypadkowych śmierci - wynikających z nieuwagi. NA przykład upadek z większej wysokości, połamanie kości, przypadkowe zażycie złych lekarstw itp.